Erol Kaya depremde çöken Barış Sitesi’nin yapımında çalışan inşaat işçisi. Enkazdan çıkarılan cansız bedenleri hüzünle izlerken anlatıyor: “Ben harç taşırken inşaatta yürümeye korkuyordum. Üstüne bastığımız zemin titriyordu. Sürekli kullanılan malzemeler, ustalar değişiyordu. İlk depremde yıkılacağını biliyorduk.”
Bu binaların inşaatlarında çalıştıktan sonra aynı mahallede kendine 3 katlı bir ev inşa eden Kaya, yıkılan Barış Sitesi’nden çıkarılan cansız bedenleri evinin üst katından izlerken anlatıyor: “Ben Barış Sitesi’ne harç taşırken binanın içinde yürümeye korkuyordum. El arabasıyla malzeme götürürken üstüne bastığımız zemin titriyordu. Kendi aramızda bu binalara güven olmaz diye konuşuyorduk. O dönem malzeme kalitesizdi. Biz söylüyorduk ama dinlemiyordu yaptıranlar.”
Mahalledeki evlerin önceki yıllarda çok ucuz olduğunu söyleyen Erol Kaya, “Siteyi yaptıran kooperatif üyelerinin çoğu burada oturmadı. Onlar başkalarına sattı. İşte yeni yeni hareket başlamıştı. Yakınlara gökdelenler yapılınca burası değer kazandı. Çok sayıda insan taşındı” diyor.
Hürriyet
