Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed'in torunu Hz. Hüseyin ve Ehlibeytten 72 kişinin şehit düştüğü "Kerbela olayı" İslam dünyasında asırlardır Müslümanların süren hüznü olarak yer tutuyor.

İmam Hüseyin (a.s.) ve beraberindekilerin muharrem ayının onuncu günü olan "Aşura Günü"nde şehit edilmesi nedeniyle matem günü" olarak görülen gün, İslam tarihinin en önemli kırılma noktalarından biri niteliğini de taşıyor.

Cahiliye Dönemi ve Bedir: Yezid’in büyük dedesi Ebu Süfyan bin Harb, İslam’ın ilk yıllarında Mekke’deki müşriklerin lideriydi. Müslümanlara karşı Bedir ve Uhud gibi birçok savaşın baş mimarıydı. Yezid’in babaannesi Hind bint Utbe, Hz. Hamza’nın şehit edilmesinden sorumlu tutulur.

  Mekke’nin Fethine Kadar Süren Muhalefet: Ebu Süfyan ve ailesi, İslam Mekke’de güçlenene kadar Hz. Muhammed’in peygamberliğini ve öğretilerini kabul etmeyerek büyük bir husumet güttü.

  Muaviye ve Hz. Ali Çatışması: Yezid’in babası Muaviye bin Ebu Süfyan, Hz. Ali’nin halifeliğine karşı çıkarak Sıffin Savaşı’nı başlattı. Bu dönemden itibaren Emevi siyaseti, Ehl-i Beyt’i devletin ve iktidarın önünde bir tehdit olarak görmeye başladı.

 Kerbela Katliamı (680): Muaviye’nin yerine geçen Yezid, Hz. Muhammed’in torunu Hz. Hüseyin ve ailesinden biat (itaat) istedi. Hz. Hüseyin, Yezid’in adaletsiz ve İslam ahlakına uymayan yaşantısı nedeniyle bunu reddetti. Yezid’in ordusu, Ehl-i Beyt’i Kerbela’da kuşatarak, aralarında Hz. Hüseyin ve bebek yaştaki çocukların da bulunduğu 70’ten fazla kişiyi susuz bırakarak şehit etti. 

 Peygamber Hatırasına Saygısızlık: Kerbela faciası sonrasında Hz. Hüseyin’in mübarek naaşına yapılan muamele ve kesik başının Yezid’in sarayına getirilmesi, İslam tarihindeki Ehl-i Beyt düşmanlığının en büyük kanıtı olarak kabul edilir.